
ROERMOND/AALST - De Stichting
Nederlandse Hartpatiënten (SNH)
gaat hartpatiënten
de mogelijkheid bieden een operatieve ingreep
te ondergaan in
België. De stichting heeft daartoe afspraken gemaakt met het vooraanstaande
Onze Lieve Vrouw Ziekenhuis (OLV) in Aalst.
Op dit moment staan er zo'n 2.500 hartpatiënten in
Nederlandse ziekenhuizen op wachtlijsten.
Van hen wachten er ongeveer de helft, 1200-1300, al langer dan
twee maanden
(sommigen zelfs ruim acht en een halve maand) op een
levensreddende hartingreep.
Zoals in het AZG, het Academisch
Ziekenhuis Groningen, waar de wachttijden
ernstig uit de hand
gelopen zijn.
Een groep van totaal vijf Belgische ziekenhuizen zal zo nodig honderden in nood
verkerende Nederlandse
hartpatiënten te hulp schieten. Dat meldden recent het
Algemeen Nederlands Persbureau ANP en de dagbladen Trouw en De
Telegraaf.
De vijf centra liggen in de Nederlands
-Belgische grensstreek.
Het Onze Lieve Vrouw -ziekenhuis vervult een coördinerende rol bij
het
verdelen van
hartpatiënten over de betreffende Vlaamse ziekenhuizen.
Het OLV kan tot medio 2003 zo'n
driehonderd Nederlanders behandelen.
Het ziekenhuis Oost -Limburg in Genk, dat met het OLV samenwerkt,
heeft voor
dezelfde periode
capaciteit over voor circa 200 Nederlandse patiënten. Indien nodig
zullen
naast deze twee grote ziekenhuizen nóg drie Vlaamse centra klaar staan
om Nederlanders op
te vangen. "Zeer urgente gevallen kunnen, na als patiënt te
zijn geaccepteerd,
in Aalst binnen 24 uur
geopereerd worden.
Semi-urgente patiënten binnen een week en de overige groep
hartpatiënten binnen vier
weken", zo blijkt uit een brief van de SNH aan
Nederlandse cardiologen, verzekeraars en huisartsen.
In Nederland is er geen enkel gespecialiseerd centrum dat binnen een maand
een hartingreep
realiseert bij een patiënt zónder spoedindicatie…!
Wachttijden nemen eerder toe dan af
De SNH heeft in de voorbije maanden besprekingen gevoerd met het gerenommeerde
ziekenhuis in Aalst. Daar
onderging enkele jaren geleden ook de
Belgische Koning Albert II met spoed een succesvolle hartoperatie.
Met het inschakelen van de Belgische ziekenhuizen wil de
Stichting Nederlandse Hartpatiënten iets doen aan de lange
Nederlandse wachtlijsten.
SNH-voorzitter J. van Overveld
zei in de krant De Telegraaf: "Omdat de wachttijden
voor
hartinterventies, zoals dotterbehandelingen en openhartchirurgie, in de dertien
Nederlandse hartcentra eerder toe - dan afnemen, gaan steeds meer
mensen zélf op
zoek naar een
ziekenhuis in het buitenland waar zij snel geholpen kunnen worden.
Wij vrezen dat dit proces ook onder de nieuwe regering -
Balkenende niet anders zal gaan…
De wachttijden in de ziekenhuizen hebben in de voorbije jaren al
talrijke levens gekost."
In de brief aan de cardiologen, huisartsen en verzekeraars stelt de stichting:
"Zowel binnen - als buitenlandse organisaties spelen daar ten
gevolge van de toegestane
grensoverschrijdende gezondheidszorg
in toenemende mate handig op in.
Behandelingen in het buitenland vinden momenteel regulier plaats,
mede doordat
patiënten op allerlei
manieren naar mogelijkheden in het buitenland zoeken.
Vaak beseffen zij nauwelijks dat de geboden zorg mogelijk van
inferieure
kwaliteit zou kúnnen
zijn. Om een wildgroei van behandelingen in buitenlandse
hartchirurgische centra van
twijfelachtige kwaliteit tegen te gaan, vinden wij dat het
onze taak is om
hierin een coördinerende rol te spelen."
Die drang om naar het buitenland af te reizen op zoek naar gezondheid,
begrijpt Van Overveld heel goed. "Velen zijn immers het wachten op
harthulp beu",
constateert hij in De
Telegraaf. "Zij zoeken via het internet. Het is
puur shoppen.
Hartpatiënten in tijdnood komen zó zelfs in Italië terecht. Daar
blijken dan geen
wachtlijsten te zijn en
kunnen ze meteen worden geholpen. Maar het is de vraag of
al deze zogenaamd
snelle ziekenhuizen ook goede ziekenhuizen zijn.
Dat kun je vaak niet uit de website van zo'n
hospitaal opmaken."
Harttoerisme stroomlijnen
De Stichting Nederlandse Hartpatiënten, die midden jaren zeventig van de
vorige eeuw ook groots
opgezette noodluchtbruggen voor hartpatiënten naar
onder meer de
Verenigde Staten en Groot-Brittannië organiseerde, zegt "al
jarenlang zeer goede
ervaringen" te hebben met het Onze Lieve
Vrouw -ziekenhuis in Aalst. "Een topcentrum! Daar steken wij
onze handen
voor in het
vuur."Volgens Van Overveld probeert zijn
patiëntenbelangenorganisatie
het Nederlandse
harttoerisme binnen Europa op deze wijze te stroomlijnen.
"Patiënten die, bijvoorbeeld in Groningen, al acht maanden
wachttijd op
hun teller hebben
staan, hebben er geen enkel belang bij wanneer zij heel
ver van huis
geopereerd worden. Ziekenhuizen in Italië of Portugal beschikken
dan wellicht over
Nederlands(sprekend) personeel, maar als zo'n patiënt in de nacht
plotseling in paniek
raakt, is er meestal geen Nederlandse verpleegkundige die te hulp komt..."
Spil in de 'uitlevering' van Nederlandse hartpatiënten is hartspecialist
dr. R. De Geest van
het OLV. Van Overveld:
"Hij heeft zich bereid getoond om medische
gegevens van elke door
ons aangemelde patiënt te beoordelen. Vervolgens wordt
de patiënt naar een
samenwerkend ziekenhuis verwezen. Een centrum met specifieke
ervaring in de
betreffende pathologie. Maar de patiënt kan ook in Aalst behandeld worden.
Misschien blijft de hausse uit
Overigens benadrukt voorzitter Van Overveld:
"Het is níet zo dat wij binnenkort
als organisatie met
busladingen hartpatiënten op weg naar België gaan.
Zó is, helaas volledig zónder onze medewerking, het bericht in
sommige
Vlaamse kranten terecht gekomen. Sommige Belgen zijn als gevolg
daarvan nu
bang - en ook boos -
dat Nederlandse hartpatiënten de plaats zullen gaan innemen
van Belgische
patiënten. Daarvan is uiteraard géén sprake! Dergelijke stemmingmakerij
is geheel de
verantwoordelijkheid van de Belgische media, die deze vertaalslag eigener
beweging hebben losgelaten
op correcte berichtgeving in de Nederlandse kranten.
Het enige dat wij het Nederlandse publiek hebben laten weten is:
wij hebben mogelijkheden
om Nederlandse
hartpatiënten, indien zij dit wensen, op korte termijn aan
een goed Belgisch
ziekenhuis te helpen. Wij hebben contact gelegd met
het OLV in Aalst
dat over een goed en alom erkend hartcentrum beschikt.
'Aalst' op zijn beurt heeft vier goede collega-ziekenhuizen in
België bereid gevonden
bij te springen in
het geval er een stroom Nederlandse hartpatiënten ontstaat.
Maar voor hetzelfde geld blijft die hausse aan hartpatiënten uit!
Ook al zijn er zo'n 1250 Nederlanders die
al te lang wachten op een ingreep!"
En: "Ik zou graag nog één ding willen benadrukken, namelijk,
dat de
Stichting Nederlandse Hartpatiënten níet wenst te suggereren dat
de samenwerking
met de vijf goede
Vlaamse ziekenhuizen betekent dat de andere ziekenhuizen in
België kwalitatief dus niet zouden deugen. Ook daarvan is geen
sprake,
maar sommige mensen
scheppen er kennelijk behagen in om dingen bewust verkeerd
te willen
interpreteren. Wij hebben slechts gezegd dat de genoemde vijf centra
in
ieder geval goed zijn." De SNH werkt samen met de professionele Vlaamse
patiëntenorganisatie No Border-Patiëntenzorg (NB). Deze zal de patiënt en
zijn/haar naaste familie
sociaal zal begeleiden. De dienstverlening van de NB bestaat
onder meer uit:
Bespreking van het medisch dossier met chirurgische teams,
evenals het vaststellen
van de behandeldatum;
Het afgeven van een betalingsgarantie aan het ziekenhuis;
Maken van kostenanalyse voor de verzekeraar;
Het regelen van de administratieve formaliteiten bij aankomst van de patiënt in
het ziekenhuis;
Het regelen van het verblijf van familieleden en/of begeleidende personen nabij
de hartkliniek;
Het op de hoogte houden van de verwijzende arts en/of de verzekeraar van de
toestand van de patiënt;
Gesprekken met de verzekeraar indien onvoorziene ingrepen of onderzoeken nodig
blijken;
Indien de patiënt naar huis wil, kan transport geregeld worden, e.d.
Deze dienst van No Border-Patiëntenzorg", zo staat in het schrijven van
de stichting
Nederlandse Hartpatiënten te
lezen, "heeft niet alleen betrekking op hartinterventies,
maar eveneens op andere behandelingen op korte termijn, zoals
heupoperaties,
neurochirurgisch- en
vasculaire ingrepen en dringend noodzakelijke onderzoeken
(zoals CT- en MRI-scanning). No Border heeft op basis van zijn jarenlange
ervaring
met verschillende ziekenhuizen een keuze gemaakt uit deze
instellingen.
Door de dagelijkse
aanwezigheid van NB-medewerkers zorgen zij voor een
continue evaluatie."En, voegt voorzitter Van Overveld eraan toe: "
Wij zijn ervan overtuigd dat
wij met bovenomschreven afspraken en
organisaties in de toekomst een medisch verantwoorde behandeling kunnen
aanbieden patiënten die als gevolg van wachtlijsten in Nederland hun
toevlucht
zoeken in het buitenland." Overigens: "Alvorens wij een
aanvraag in het buitenland indienen,
doen wij op de eerste plaats onderzoek of de behandeling in
eigen land uitgevoerd kan worden.
Dat immers geniet binnen onze
organisatie altíjd de voorkeur."
De stichting is inmiddels begonnen voortaan elke maand
een overzicht te
publiceren van de wachtlijst voor bemiddeling via de SNH naar België.
Tot nog toe publiceerde de
stichting alleen de wachtlijsten van Nederlandse ziekenhuizen.
Over genomen
uit hartebrug