Gedachten van een donor

Om mij te gedenken'

De dag zal komen, waarop mijn lichaam op een netjes ingestopt wit laken ligt in een ziekenhuis dat bezig is met levenden en stervenden. Op een gegeven ogenblik zal de dokter vaststellen dat mijn hersenen niet meer functioneren en dat mijn leven eigenlijk is opgehouden. Als dat gebeurt, doe dan geen pogingen om met apparaten kunstmatig leven in mijn lichaam te laten vloeien. En noem het niet mijn sterfbed, laat het 'levensbed' heten en laat mijn lichaam eraf halen om anderen te helpen een vlotter leven te leiden. Geef het licht van mijn ogen aan de man die nog nooit een zonsopgang of het gezicht van een baby of de liefde in de ogen van een vrouw heeft gezien. Geef mijn hart aan iemand wiens eigen hart hem nooit iets anders dan eindeloze dagen met pijn heeft bezorgd. Geef mijn bloed aan de tiener die uit het wrak van zijn auto is gehaald. Op dat hij lang genoeg leeft om zijn kleinkinderen te zien spelen. Geef mijn nieren aan iemand wiens leven week in week uit afhangt van een kunstnier. Neem mijn beenderen, elke spier, elke vezel en zenuw uit mijn lichaam en vindt een manier om een invalide kind te laten lopen. Onderzoek alle hoeken van mijn hersenen. Neem dat als dat nodig is, mijn cellen en laat ze groeien omdat op een dag een stomme jongen juicht bij een doelpunt en een doof meisje het geluid van de regen tegen het raam hoort. Verbrand dan wat er van mij over is en verspreid de as met de wind om de bloemen te helpen groeien Als u erop staat iets van me te begraven, begraaf dan mijn fouten, mijn zwakheden en alle vooroordelen tegen mijn medemensen Geef mijn zonden aan de duivel mijn ziel aan God. Als u er behoefte aan mocht hebben om mij te gedenken, doe dat met een vriendelijk woord of een vriendelijke daad tegen iemand die u nodig heeft. Als u alles doet wat ik heb gevraagd, zal ik voor altijd leven